HER DEDİKODU GÜNAH MI?

Her Dedikodu Günah mıdır?
Toplumda sıkça duyduğumuz bir söz vardır: “Dedikodu kötüdür, yapılmamalıdır.” Gerçekten de yalanla, iftirayla ve kötü niyetle yapılan dedikodular hem insan onurunu zedeler hem de toplumun güven duygusunu yaralar.

Bir insanın arkasından yalan söylemek, iftira atmak ya da çıkar uğruna birini karalamak; ahlaki çürümenin en açık göstergelerinden biridir. Ancak burada önemli bir soru vardır: Her konuşma, her uyarı, her gerçeği dile getirme dedikodu mudur? Bazen insanlar bu kavramı yanlış kullanır. Bir haksızlığı dile getiren, bir yanlışı söyleyen ya da bir kötülüğe dikkat çeken kişi hemen “dedikodu yapıyor” diye suçlanır. Oysa gerçek bundan farklıdır.

Bir insan başkalarına zarar veriyorsa, bir yerde açık bir haksızlık yapılıyorsa, bir kişi insanları kandırıyor ya da aldatıyorsa… Böyle durumlarda susmak çoğu zaman doğruyu korumak değildir. Aksine, susmak bazen haksızlığa ortak olmak anlamına da gelebilir. Elbette burada ölçü çok önemlidir. Amaç birini küçük düşürmek, itibarsızlaştırmak ya da kişisel kinimizi tatmin etmek olmamalıdır. Amaç; gerçeği söylemek, kötülüğü engellemek ve insanların zarar görmesini önlemek olmalıdır.

Gerçekleri dile getirmek ile iftira atmak arasında büyük bir fark vardır. Biri vicdandan doğar, diğeri ise kötü niyetten. Toplumları ayakta tutan şey sadece sessizlik değildir. Bazen doğruyu söyleme cesareti de toplumun en büyük gücü olur.

Unutmayalım: Her konuşma dedikodu değildir. Bazı sözler vardır ki insanları karalamak için değil, toplumu korumak için söylenir.